წვერის შესახებ

წვერის შესახებ

უზენაესი ალლაჰი ყურან ვენს საყურადგებოდ ასე ბრზანებს: "უამავალმა თქვენ რაც მოგცე ის აი და რაც აგიკრალოთ იმას განერიდე"[1]  ახლა ვნახორას გვალევს უამავალი და რას გვიკრზალავს: "ულვაები ალიან დაიმოკლე, წვერი კი გამოუშვი." "მურიების საპირისპიროდ მოიეცი, ულვაები დაიმოკლე და წვერი გამოუვი." "ულვაები დაიმოკლე, წვერი გამოუვი, ამგვარად მაზდეანებს ნუ დაემსგავსები."[2]

ახლა ვნახოთ ზეიდ ბინ ჰაბიბი (კმაყოფილი იყოს ალლაჰი მისგან) როგორ გადმოგვცემ უამავალის ირანის ისრას ელებან საუბარს: "როდესაც ებანუჰი და ჯედ ჯემირე უამავალან მოვიდნენ, უამავალმა ავიეაბრუნა და მა სახეზე ეხედვა ეიზიზ, რადგან მა წვერი გაპარსული და ულვაები გამოვებული ონდა. უამავალმა ხრა:

-სირცხვილი კვენ! ეს რა ფორმაა? მა:

-ვენი ბატონი ვენ ასე გვიბრანებს. ხრეს. უამავალმა:

-მე ემმა უფალმა წვერის გამოვება და ულვაების მორა მიბრანა."[3]

მორწმუნეთა დედა აი (კმაყოფილი იყოს ალლაჰი მისგან) უამავალისგან გადმოგვცემს: "10 რამე (მუსლიმანისვის) ბუნებრივი რამეა: ულვაების მორა, წვერის გამოვება, მისვა კბილების გაწმენა, წყლი ცხვირის გამოწმენდა, ფრხილების მორა, საყე ადგილების დაბანა, ლიებს ვე მების გასუფავება, წვერის ემოკეება, ბინდური ადგილების წყლი დასუფავება."[4]

აბდულლაჰ ბინ ომერი (კმაყოფილი იყოს ალლაჰი მისგან) გადმოგვცემს: "ალლაჰის უამავალმა ვენ ულვაების დამოკლება და წვერის გამოვება გვიბრანა."[5]  უამავალი კიდე ერ ჰადი ასე ბრანებს: "ვინც რომელიმე ხალხს დაემსგავსება ის მაგანაა."[6]  ამ უკანასკნელი ჰადისის ანახმად კაცი ვალდებულია იმ ხალხსა და იმ საზოგადოებას ემსგავსებოდეს რომლის წევრობაზეც პრეტენზია ვს.

მუსლიმანი რომ უამავალის ყველა ნათქვამზე უნაკლოდ და უპირობოდ უნდა ემორილებოდეს ემეგი აიაები მოწმობენ: "უამავალი ქვენ რასაც მოგცემ ის აი და რასაც აგიკრალავ იმა გამრიდე."[7]  "ალლაჰის უამავალი თქვენვის კარგი მაგალიია."[8]  "ვინც უამავალს ემორილება ის ალლაჰს ემორილება."[9]

უამავალი რომ არ მოიტყუებს და ალლაჰის ზეშთაგონებაზე დაყრდნობის გარე არ ისაუბრებს ამაზე ემდეგი აია მოწმობს: "ის ავისი სურვილი არ საუბრობს, არამედ ის ნამდილად ზეშთაგონებაა (ისგან)"[10] დიახ შუამავალი არ ტყუის და არც მაინ მოუტყუია როცა ისრას ელებს ხრა: "-მე ემი უფალი ულვაების მორას და წვერის გამოვებას მიბრანებსო." არცერ ემთხვევა არაა დაფისირებული უამავალს ან საჰაბეს წვერი გაეპარსოს.

და ბოლოს მოვიყვან კიდევ ერთ სარწმუნო ჰადისს რომელიც გვასწავლის ისლამში არ არსებულ საქმეთა ბათილობას, რომელიც შეიძლება მრავალ საქმეში საზომად გამოვიყენოთ:

مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ

ვინც ამ ჩვენს საქმეში (რწმენაში) მასში არ არსებული რამე გამოიგონოს ის (საქმე) მიუღებელია.[11]


[1]  სურა ჰა 59/7.

[2]  ბუჰარი, ლიბას, 64. მუსლიმ ტაჰარე, 54.

[3]  ალ-ბიდაე, . IV, გვ. 269. იბნი ჯერირისგან ისჰაყის გზითაა გადმოცემული.

[4]  მუსლიმ, ტაჰარე, 56. ებუ დავუდ ტაჰარე, 29. ნესაი, ზინე 1.

[5]  მუსლიმ, ტაჰარე, 2/16, ჰადისის ნომერი 53.

[6]  ებუ დავუდ, ლიბას, 4.

[7]  სურა ჰა, 59/7.

[8]  სურა აჰზაბ 33/21.

[9]  სურა ნისა 4/80.

[10]  სურა ნეჯმ 53/3-4.

[11] მუსლიმ, უყდიიე 3242

 

წვერის შესახებ მეზჰებ იმამების ფევა

ოთხივე მეზჰების იმამების მიხედვით წვერის გაპარსვა ჰარამი, ხოლო გამპარსავი ფასიყია[1]. ალ-მენჰელუ-აზბულ-მევრუუდ, ფიი შერჰ- სუნენ- ებუუ დავუდ სახელობის ნაშრომის მქონე შეიხ მუჰამმედ ელ-ჰატტაბი ამბობს რომ:

წვერის გაპარსვას მუჯთეჰიდი იმამები, იმამი ებუ ჰანიფე, იმამი მალიქი, იმამი შააფი, იმამი აჰმედ ბინ ჰანბელი და სხვა დიდი ალიმების მიხედვით ჰარამია.” ასევე ამბობს, რომ: “ჰარამობის შესეხებ მოყვანილ ჰადისებზე დაყრდნობით საქმის შესრულების აუცილებლობას გვამცნობს. რადგან ალიმები ვალდებულნი არიან გვამცნონ ალლაჰის შუამავალის ჰადისები და მათში ნაკლი არ შეიტანონ.” ასევე ამბობს, რომ: “ამ ბოლო დროს ბევრმა სამეცნიერო შრომებით დაკავებულმა პირმა წვერი გაიპარსა და ულვაშები გამოუშვა; მათშორის ზოგიერთებმა ქაფირებს დაემსგავსნენ და ულვაშების კიდურებიც დაიმოკლეს, მხოლოდ ცხვირის ქვეშ დაიტოვეს; ამგვარად უვიცთა უმრავლესობა მათი შემხედვარე მოტყუვდა.” იბნი ჰაზმიმუჰალლა სახელობის წიგნში ასე ამბობს: ულვაშების დამოკლება და წვერის გამოშვება ფარძია. მის არგუმენტი იბნი ომერის (კმაყოფილი იყოს ალლაჰი მისგან) მიერ მაღალი ხარისხით გადმოცემული ეს ჰადისია: خا لفوا المشركين ووفروا اللحى واحفواا لشوارب. “მუშრქთა საპირისპიროდ მოქეცით ულვაშები დაიმოკლეთ და წვერი გამოუშვით.”[2]

ალ-იბდაფიი მადარრილ-იბთიდა სახელობის ნაშრომის ავტორიც ასე ამბობს: “ოთხი დიდი მეზჰების იმამები ერთხმათ ეთანხმებიან იმ აზრს, რომ წვერის გაშვება ვააჯიბია, ხოლო გაპარსვა ჰარამი.

1. იამი ებუ ჰანიფეალ-დურრუ-მუხთარ სახელობის წიგნში თავის აზრს ასე გამოხატავს: მუსლიმანისთვის წვერის გაპარსვა ჰარამია. ნიჰაე სახელობის წიგნში კი ასეთ განმარტებას გვაძლევს: “წვერის ერთი ხელის მოდებისოდენაზე მეტის მოჭრა ვაჯიბია. მაგრამ ერთი ხელისმოდებისოდენაზე უფრო ნაკლების დატოვება და ქალის მსგავსი ცხოვრების სტილის აღება არცერთ აღმოსავლელ ალიმს მუბაჰად არ ჩაუთვლია. წვერის მთლიანად მოპარსვა კი, ინდოელების, ებრაელების, მაზდეანების და არამუსლიმანების საქმეა.

2. მალიქი მეზჰების დიდი ალიმები კი: წვერის გაპარსვას ჰარამად თვლიან და ასევე დასძენენ, რომ თუ წვერი მოუხდენარი და ულამაზო იქნება მაშინ კაცმა უნდა შემოიკეთოს და ლამაზად დაიყენოს. ებულ ჰასენის შერჰუ-რისაალე სახელობის ნაშრომში და განმარტებებში ასეა გადმოცემული.

3. შერჰ უბააბ სახელობის ნაშრომში შაფი მეზჰების მოწინავე იმამების შეხედულებებია გადმოცემული. შეიხაან (ორი შეიხი ანუ იმამი რაფიღი და იმამი ნავავი) ამბობენ რომ: წვერის გაპარსვა მექრუჰია. ამ აზრს არ დაეთანხმა იბნირ-რაფიღა და შაფის უმმ სახელობის ნაშრომიდან არგუმენტით შეეწინააღმდეგა. ეზრაღი ამბობს რომ: “სინამდვილეში უმიზეზოდ მთლიანად გაპარსვა ჰარამია.” იბნი ყასიმ ალ-იბადის ზემოთ ხსენებულ ნაშრომის განმარტებაშიც მსგავსი შეხედულებაა მოხსენებული.

4. ჰანბელი მეზჰების მოწინავე იმამებსაც წვერის გაპარსვის ჰარამობის თაობაზე არგუმენტი მოჰყავთ. ამათგან ზოგიერთებიყველაზე უფრო მხარდასაჭერი შეხედულება ისა, რომ წვერის გაპარსვა ჰარამიაო ამბობენ.” გარდა ამისა შერჰუ-მუნთეჰა”, “შერჰუ მანზუმეთი-აადააბ და სხვა ნაშრომებს თუ გადავხედავთ იგივე აზრი თვალნათლივ ჩანს.



[1]  ფასიყი მოურიდებლად ცოდვის ჩამდენი.

[2]  მუსლიმ, ტაჰარე, 2/16, ჰადისის ნომერი 53.


ძიება
 
შეიყვანეთ საძიებო ტექსტი


ძიება Google-ში
ძიება ამ საიტზე
Advertisement
 
მსგავსი გვერდები
 

ჩვენი გვერდი Facebook-ზე
 
კითხვები თეოლოგთან
 
მომხმარებლები ონლაინში
 
 
დღეს 32 visitorsმომხმარებელი იყო აქ!
=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=